Kilka dni temu pisałam o uciekającej
pannie młodej, czyli o przeczuciu, które dziewczyna ma tuż przed ślubem, kiedy
nie jest pewna, czy ten to na pewno jest ten jeden jedyny na całe życie. Dziś
przeglądałam stare albumy ze zdjęciami sprzed wielu lat. Może jestem w wieku, w
którym człowiek rozpoczyna swą podróż sentymentalną w przeszłość? W albumie
znalazłam zdjęcie, na którym składam życzenia zaprzyjaźnionej młodej parze i
może stąd sentymentalny nastrój.
Znam co najmniej dwa
fantastyczne małżeństwa, które poznały się tuż przed ślubem panny młodej z Innym.
Pierwsza moja przyjaciółka
była niemal pewna, że resztę życia spędzi z przesympatycznym Amerykaninem. Plany
ślubne były już dość zaawansowane, nawet rozpoczął się remont domu na Long
Island, w którym mieli po ślubie zamieszkać. Gdyby nie fakt, że Ona nie do
końca była pewna, czy chce mieszkać zagranicą, najprawdopodobniej popełniłaby życiowy błąd. Pewne wątpliwości spowodowały, że uczucie do Amerykanina nie
zaślepiło jej i nie odebrało rozumu, co często się zdarza młodym dziewczętom.
Gdyby była zapatrzona w swojego faceta, to nie dostrzegłaby prawdziwej miłości.
Od ponad dwudziestu lat Ona i jej polski mąż stanowią idealną parę – tak
idealną, że czasami zastanawiam się, jak oni to robią. Jaką mają receptę na
udane małżeństwo? Przecież tyle par się rozwodzi, łącznie ze mną. A im się
udało. Może kluczem do sukcesu było zerwanie z konwenansami i nie oglądanie się
na to, co powie rodzina. Ona kierowała się uczuciem i wygrała los na loterii.
Wygrała fantastycznego męża, z którym ma dwóch cudownych synów. Dla mnie to
jest para numer 1.
Para numer 2 to znajomi, o
których już pisałam. Ona dwa tygodnie później miała stanąć na ślubnym kobiercu
z Innym, ale na całe szczęście spotkała Jego – swoją wielką miłość. Od ….
uuuuuuuuuuu … bardzo wielu lat są idealnym małżeństwem, niedawno zostali
szczęśliwymi dziadkami. Z tego, co widzę darzą się tym samym uczuciem, które
wybuchło między nimi na dwa tygodnie przed ślubem, do którego – chwała Bogu! –
nie doszło. I są w sobie zakochani pomimo, że po drodze mieli różne zawodowe zakręty, które mogły zniszczyć ich szczęście.
Wiele udanych par można spotkać
na „rynku wtórnym”, gdzie „mężczyzna z przeszłością i kobieta po przejściach”
wreszcie odnajdują swoje połówki pomarańczy (względnie jabłkaJ). Ale prawdziwy laur należy
się tym, którzy podjęli w swoim czasie właściwą decyzję. Dodatkowo
zaoszczędzili. Nie musieli wydawać na adwokatów, by się rozwieść, a za
zaoszczędzone pieniądze mogą celebrować kolejne rocznice ślubu na krańcu
świata.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz